Cudzoziemcy

Kształcenie na zasadach obowiązujących obywateli polskich

Na zasadach obowiązujących obywateli polskich mogą podejmować i odbywać kształcenie oraz uczestniczyć w badaniach naukowych i pracach rozwojowych:

  • cudzoziemcy, którym udzielono zezwolenia na pobyt stały,
  • cudzoziemcy posiadający status uchodźcy nadany w Rzeczypospolitej Polskiej,
  • cudzoziemcy korzystający z ochrony czasowej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
  • pracownicy migrujący, będący obywatelami państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, a także członkowie ich rodzin, jeżeli mieszkają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
  • cudzoziemcy, którym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej udzielono zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej,
  • cudzoziemcy, którym udzielono ochrony uzupełniającej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
  • obywatele państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej i członkowie ich rodzin, posiadający prawo stałego pobytu,
  • cudzoziemcy, którym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej udzielono zezwolenia na pobyt czasowy w związku z okolicznością, o której mowa w art. 127, art. 159 ust.1 lub art 186 ust.1 pkt 3 lub 4 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 roku o cudzoziemcach:

Art. 127.

Zezwolenia na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji udziela się, gdy celem pobytu cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest wykonywanie pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji oraz spełnione są łącznie następujące warunki:
1) cudzoziemiec:
a) zawarł, na okres przynajmniej 1 roku, umowę o pracę, umowę o pracę nakładczą, umowę cywilnoprawną, na podstawie której wykonuje pracę, świadczy usługi lub pozostaje w stosunku służbowym,
b) posiada formalne kwalifikacje i spełnia inne warunki, które są wymagane, w przypadku zamiaru wykonywania pracy w zawodzie regulowanym w rozumieniu art. 5 pkt 4 ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej,
c) posiada wyższe kwalifikacje zawodowe,
d) posiada ubezpieczenie zdrowotne w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych lub potwierdzenie pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
e) posiada zgodę właściwego organu na zajmowanie określonego stanowiska, wykonywanie zawodu lub prowadzenie innej działalności, gdy obowiązek jej uzyskania przed zawarciem umowy wynika z odrębnych przepisów;
2) podmiot powierzający cudzoziemcowi wykonywanie tej pracy nie ma możliwości zaspokojenia potrzeb kadrowych na lokalnym rynku pracy;
3) roczne wynagrodzenie brutto wynikające z miesięcznego lub rocznego wynagrodzenia, wskazane w umowie, nie będzie niższe niż minimalne wynagrodzenie określone w przepisach wydanych na podstawie art. 139.

Art. 159.

1. Zezwolenia na pobyt czasowy w celu połączenia się z rodziną udziela się cudzoziemcowi, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:
1) przybywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub przebywa na tym terytorium w celu połączenia się z rodziną i jest członkiem rodziny cudzoziemca  zamieszkującego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej:
a) na podstawie zezwolenia na pobyt stały,
b) na podstawie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE,
c) w związku z nadaniem mu statusu uchodźcy,
d) w związku z udzieleniem mu ochrony uzupełniającej,
e) co najmniej przez okres 2 lat na podstawie kolejnych zezwoleń na pobyt czasowy, w tym bezpośrednio przed złożeniem wniosku o udzielenie mu zezwolenia na pobyt czasowy dla członka rodziny – na podstawie zezwolenia udzielonego mu na okres pobytu nie krótszy niż 1 rok,
f) na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa w art. 151 ust. 1,
g) na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy udzielonego w celu prowadzenia badań naukowych, gdy cudzoziemiec ten posiada dokument pobytowy, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. a rozporządzenia Rady nr 1030/2002, opatrzony adnotacją „naukowiec”, wydany przez inne państwo członkowskie Unii Europejskiej, jeżeli umowa
o przyjęciu cudzoziemca w celu realizacji projektu badawczego zawarta z właściwą jednostką naukową tego państwa przewiduje przeprowadzenie badań naukowych także na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
h) na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji,
i) w związku z udzieleniem zgody na pobyt ze względów humanitarnych;
2) posiada:
a) ubezpieczenie zdrowotne w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych lub potwierdzenie pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

b) źródło stabilnego i regularnego dochodu wystarczającego na pokrycie kosztów utrzymania siebie i członków rodziny pozostających na jego utrzymaniu;
3) ma zapewnione na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsce zamieszkania.

Art. 186.

1. Zezwolenia na pobyt czasowy ze względu na inne okoliczności udziela się cudzoziemcowi, jeżeli:
3) posiada zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE udzielone przez inne państwo członkowskie Unii Europejskiej oraz:
a) zamierza wykonywać pracę lub prowadzić działalność gospodarczą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie przepisów obowiązujących w tym zakresie na tym terytorium lub
b) zamierza podjąć lub kontynuować na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej studia lub szkolenie zawodowe, lub
c) wykaże, że zachodzą inne okoliczności uzasadniające jego zamieszkiwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

lub
4) jest członkiem rodziny cudzoziemca, o którym mowa w pkt 3, z którym przebywał na terytorium innego państwa
członkowskiego Unii Europejskiej i towarzyszy mu lub chce się z nim połączyć,

Za członków rodzin osób, o których mowa uważa się cudzoziemca będącego lub niebędącego obywatelem UE:

  • małżonka obywatela UE,
  • bezpośredniego zstępnego obywatela UE lub jego małżonka w wieku do 21 lat pozostającego na utrzymaniu obywatela UE lub jego małżonka,
  • bezpośredniego wstępnego obywatela UE lub jego małżonka pozostającego na utrzymaniu obywatela UE lub jego małżonka.

Cudzoziemcy, którzy posiadają:

  • kartę pobytu z adnotacją "DOSTĘP DO RYNKU PRACY" lub
  • WIZĘ SCHENGEN lub
  • WIZĘ KRAJOWĄ wydaną w celu wykonywania pracy na terytorium RP,

mogą podejmować kształcenie na zasadach odpłatności. Osobom tym nie przysługuje prawo do stypendium socjalnego, stypendium specjalnego dla osób niepełnosprawnych i zapomóg (za wyjątkiem osób podejmujących kształcenie na podstawie umów międzynarodowych i na zasadach określonych w tych umowach oraz decyzji ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego).

 

Obywatele państw członkowskich Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym i członkowie ich rodzin, posiadający środki finansowe niezbędne na pokrycie kosztów utrzymania podczas studiów, mogą podejmować i odbywać studia, studia doktoranckie oraz inne formy kształcenia, a także uczestniczyć w badaniach naukowych i pracach rozwojowych na zasadach obowiązujących obywateli polskich (z tym że osobom tym nie przysługuje prawo do stypendium socjalnego, stypendium specjalnego dla osób niepełnosprawnych i zapomóg) albo na zasadach dla cudzoziemców spoza państw UE i EFTA.

Posiadacze ważnej Karty Polaka mogą podejmować studia wyższe, studia doktoranckie oraz inne formy kształcenia, a także uczestniczyć w badaniach naukowych i pracach rozwojowych na zasadach obowiązujących obywateli polskich albo na zasadach dla cudzoziemców spoza państw UE i EFTA .

Kształcenie na zasadach innych niż obowiązujące obywateli polskich

Cudzoziemcy mogą podejmować i odbywać kształcenie oraz uczestniczyć w badaniach naukowych i pracach rozwojowych na podstawie:

  • umów międzynarodowych, na zasadach określonych w tych umowach
  • umów zawieranych z podmiotami zagranicznymi przez uczelnie, na zasadach określonych w tych umowach
  • decyzji ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego lub odpowiedniego ministra wskazanego:
    • Minister Obrony Narodowej – w odniesieniu do uczelni wojskowych
    • minister właściwy do spraw wewnętrznych – w odniesieniu do uczelni służb państwowych
    • minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego – w odniesieniu do uczelni artystycznych
    • minister właściwy do spraw zdrowia – w odniesieniu do uczelni medycznych
    • minister właściwy do spraw gospodarki morskiej – w odniesieniu do uczelni morskich
  • decyzji rektora uczelni

jako:

  • stypendyści strony polskiej
  • na zasadach odpłatności
  • bez odpłatności i świadczeń stypendialnych
  • stypendyści strony wysyłającej, bez ponoszenia opłat za naukę
  • jako stypendyści uczelni

Tłumaczenie dokumentów

Dopuszcza się składanie tłumaczeń, których dokonali:

  • tłumacz przysięgły (dokumenty muszą być w języku polski, jednak możliwe jest tłumaczenie na język angielski w przypadku studiów prowadzonych po angielsku), wpisany przez Ministra Sprawiedliwości na listę tłumaczy przysięgłych - lista tłumaczy przysięgłych znajduje się na stronie Ministerstwa Sprawiedliwości,
  • tłumacz przysięgły w państwie członkowskim Unii Europejskiej, państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub państwie członkowskim Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD),
  • konsul Rzeczypospolitej Polskiej, właściwy dla państwa, na którego terytorium lub w którego systemie edukacji wydano świadectwo / dyplom,
  • akredytowana w Rzeczypospolitej Polskiej placówka dyplomatyczna lub placówka konsularna państwa, na którego terytorium lub w którego systemie edukacji wydano świadectwo / dyplom.

Tłumaczeniu podlegają zagraniczne świadectwa lub dyplomy, dodatki do zagranicznych świadectw/dyplomów w postaci wykazu przedmiotów i ocen (suplement do dyplomu), zaświadczenia apostille lub legalizacji (jeśli zostały sporządzone w języku obcym), zaświadczenia lekarskie oraz polisy ubezpieczeniowe.

Studia w języku polskim – potwierdzenie znajomości języka polskiego

Jeśli ubiegasz się o przyjęcie na studia prowadzone w języku polskim, jesteś zobowiązany przedstawić dokument potwierdzający twoją znajomość języka polskiego w jednej z postaci:

  • ukończonego rocznego kursu przygotowawczego -  do podjęcia nauki w języku polskim w jednostkach wyznaczonych przez ministra do spraw szkolnictwa wyższego
  • posiadanego certyfikatu znajomości języka polskiego wydany przez Państwową Komisję Poświadczania Znajomości Języka Polskiego jako Obcego certyfikat znajomości języka polskiego to oficjalne poświadczenie znajomości języka polskiego, wydawane na następujących poziomach:
    • A1, A2, B1, B2, C1 i C2 - dla osób dorosłych
    • A1, A2, B1, B2 - dla dzieci i młodzieży
  • zaświadczenia wydanego przez jeden z wydziałów Uniwersytetu Zielonogórskiego (wydziału, który prowadzi wybrany przez ciebie kierunek studiów), stwierdzającego,  że twoje  przygotowanie oraz stopień znajomości języka polskiego pozwalają na podjęcie studiów w języku polskim
  • dokumentu w postaci:
    • świadectwa ukończenia szkoły średniej, w której język polski był językiem wykładowym
    • dyplomu ukończenia studiów z językiem polskim jako językiem wykładowym
    • dyplom ukończenia filologii polskiej.

W przypadku, gdy kandydat na studia nie posiada żadnego z wyżej wymienionych dokumentów prosimy o kontakt z Biurem Rekrutacji Uniwersytetu Zielonogórskiego.

Opłaty dla cudzoziemców

  • Wysokość opłat za odbywanie przez cudzoziemców, na zasadach odpłatności, studiów, studiów doktoranckich i szkoleń oraz uczestniczenie w badaniach naukowych i pracach rozwojowych ustala Rektor.
  • Cudzoziemcy zobowiązani są do wniesienia opłaty rekrutacyjnej w wysokości 200 zł ( nie dotyczy cudzoziemców posiadających polskie świadectwo dojrzałości, polskie dyplomy ukończenia studiów ).
  • Wysokości opłat pobieranych od cudzoziemców podejmujących kształcenie na Uniwersytecie Zielonogórskim na zasadach odpłatności regulują zarządzenia:

studia wyższe - zarządzenie nr 14 z dnia 3 luty 2016 roku

studia doktoranckie - zarządzenie nr 50A z dnia 6 czerwca 2017 roku

  • Za kształcenie na studiach wyższych, studiach doktoranckich na zasadach odpłatności lub kształcenie w języku polskim:
    1.  opłaty za kształcenie wnoszone są za semestr, nie później niż do dnia rozpoczęcia zajęć zgodnie z programem studiów,
    2. w uzasadnionych przypadkach rektor uczelni może przedłużyć termin wniesienia opłaty lub wyrazić zgodę na wniesienie opłaty w ratach,
    3. od opłat wniesionych po upływie terminu, pobiera się ustawowe odsetki,
    4. w przypadku zalegania z opłatami przez okres dłuższy niż trzy miesiące następuje skreślenie z listy uczestników kształcenia,
    5. opłaty za naukę nie podlegają zwrotowi, z zastrzeżeniem pkt 6,
    6. opłaty za naukę podlegają zwrotowi za okres niepobierania nauki, jeżeli cudzoziemiec otrzymał urlop albo zrezygnował z nauki z powodów zdrowotnych potwierdzonych zaświadczeniem lekarskim albo z innych ważnych udokumentowanych przyczyn losowych.
  • Cudzoziemcy odbywający studia wyższe, studia doktoranckie znajdujący się w trudnej sytuacji materialnej lub podejmujący naukę na drugim kierunku studiów lub kształcenie w innej formie na warunkach odpłatności, mogą ubiegać się o obniżenie opłaty za studia lub zwolnienie z niej całkowicie. Decyzję w tych sprawach podejmuje Rektor. Pisemny i udokumentowany wniosek o zwolnienie w całości lub obniżenie opłat, zaopiniowany przez Dziekana właściwego Wydziału, należy kierować do Rektora
    za pośrednictwem właściwego dziekanatu.
    • Wnioski w sprawie zwolnienia z opłaty albo jej obniżenia należy składać w dziekanacie właściwego Wydziału nie później niż na 7 dni przed pierwszym terminem wniesienia opłaty. W wyjątkowych, szczególnie uzasadnionych przypadkach losowych, dopuszczalne jest złożenie wniosku po tym terminie.
    •  Do wniosku należy załączyć wszelkie dokumenty potwierdzające okoliczności w szczególności zaświadczenie o uzyskiwanych przez studenta lub przez członków jego rodziny dochodach, akty zgonu, umowy o pracę studenta ub członków rodziny studenta itp.

Uznawanie wykształcenia

Uznawanie wykształcenia dla celów akademickich służy kontynuowaniu nauki w innym państwie.

Dokument potwierdzający wykształcenie wydany za granicą może zostać uznany za równorzędny z odpowiednim dokumentem nadawanym w kraju na mocy:

Należy pamiętać, że dyplomy studiów wyższych oraz świadectwa dojrzałości uzyskane poza granicami Polski, z wyłączeniem dyplomu matury międzynarodowej (IB) i świadectwa matury europejskiej (EB) muszą być opatrzone apostille, w przypadku, gdy kraj wydający dokument jest objęty Konwencją znoszącą wymóg legalizacji zagranicznych dokumentów urzędowych sporządzoną w Hadze dnia 5 października 1961 roku (Dz. U. z 2005 roku nr 112, poz. 938), a w innym przypadku poddane legalizacji.

Apostille - jest certyfikacją w ramach konwencji haskiej z 1961 r. uwierzytelniającą dokumenty do wykorzystania ich w obcych krajach. Jest to poświadczenie autentyczności dokumentu. Najprościej mówiąc, apostille to certyfikat zgodności, który jest dołączony do innego dokumentu, aby mógł on być stosowany za granicą. „Apostille" poświadcza autentyczność podpisu, charakter, w jakim działa osoba podpisująca dokument i w razie potrzeby, tożsamość pieczęci lub stempla, którym dokument jest opatrzony.

W stosunku do zagranicznych dokumentów, w większości krajów europejskich organem formalnie wydającym apostille są Ministerstwa Spraw Zagranicznych danego państwa, które w celu ułatwienia dostępności delegują nadawanie apostilli lokalnym urzędom.

Jeżeli jesteś posiadaczem dokumentu wydanego w jednym z wymienionych poniżej krajów powinieneś skontaktować się z jedną z instytucji uprawnionych do wydania apostille:

Albania, Andora, Antigua i Barbuda, Argentyna, Armenia, Australia, Austria, Azerbejdżan, Bahamy, Bahrajn, Barbados, Belgia, Belize, Białoruś, Bośnia i Hercegowina, Botswana, Brunei, Bułgaria, Burundi, Chiny (Specjalne Rejony Administracyjne: Hong Kong, Macao), Chorwacja, Cypr, Czarnogóra, Czechy, Dania, Dominika, Dominikana, Ekwador, Estonia, Fidżi, Finlandia, Francja, Grecja, Grenada, Gruzja, Hiszpania, Holandia, Honduras, Indie, Irlandia, Islandia, Izrael, Japonia, Kazachstan, Kirgistan, Kolumbia, Korea (Republika Korei), Kostaryka, Lesotho, Liberia, Liechtenstein, Litwa, Luksemburg, Łotwa, Macedonia, Malawi, Malta, Mauritius, Meksyk, Mołdawia, Monako, Mongolia, Namibia, Niemcy, Nikaragua, Niue, Norwegia, Nowa Zelandia, Oman, Panama, Paragwaj, Peru, Portugalia, Republika Południowej Afryki, Republika Zielonego Przylądka, Rosja, Rumunia, Saint Kitts i Nevis, Saint Lucia, Saint Vincent i Grenadyny, Salwador, Samoa, San Marino, Serbia, Seszele,Słowacja, Słowenia, Stany Zjednoczone, Suazi, Surinam, Szwajcaria, Szwecja, Tadżykistan,Tonga, Trinidad i Tobago, Turcja, Ukraina, Urugwaj, Uzbekistan, Vanuatu, Wenezuela, Węgry, Wielka Brytania, Włochy, Wyspy Cooka, Wyspy Marshalla, Wyspy Świętego Tomasza i Książęca.

Listę państw – stron konwencji oraz adresy instytucji wydających apostille znajdziesz - tutaj.

Legalizacja - poświadczenie zagranicznych dokumentów urzędowych przeznaczonych do obrotu prawnego w Polsce w przypadku, kiedy państwo, w którym wydano dokument nie jest stroną Konwencji Haskiej (Konwencji znoszącej wymóg legalizacji zagranicznych dokumentów urzędowych, sporządzonej w Hadze dnia 5 października 1961r.) Legalizacji dokonuje polska placówka konsularna w tym państwie. Urzędnik konsularny dokonuje legalizacji dokumentu poprzez stwierdzenie zgodności dokumentu z prawem miejsca jego wystawienia.

Jeżeli jesteś posiadaczem dokumentu wydanego w jednym z wymienionych poniżej krajów powinieneś zalegalizować je w polskiej placówce dyplomatycznej właściwej dla danego kraju: Afganistan, Algieria, Angola, Arabia Saudyjska, Bangladesz, Benin, Bhutan, Boliwia, Brazylia, Chile, Chiny (z wyłączeniem Specjalnych Rejonów Administracyjnych:  Hong Kong, Macao), Czad, Dominikana, Egipt, Etiopia, Filipiny, Gambia, Ghana, Gujana, Gwatemala, Haiti, Indonezja, Irak, Iran, Jamajka, Jemen, Jordania, Kambodża, Kamerun, Kanada, Katar, Kenia, Kongo, Korea Północna,Kuba, Kuwejt, Laos, Liban, Libia, Madagaskar, Malezja, Maroko, Mauretania, Mozambik, Nepal, Niger, Nigeria, Pakistan, Palestyna, Papua Nowa Gwinea, Republika Środkowoafrykańska, Rwanda, Senegal, Singapur, Somalia, Sri Lanka, Sudan, Syria, Taiwan, Tajlandia, Tanzania, Togo, Tunezja, Turkmenistan, Uganda, Wietnam, Wybrzeże Kości Słoniowej, Zambia, Zimbabwe, Zjednoczone Emiraty Arabskie.

Lista polskich placówek dyplomatycznych za granicą dostępna jest na stronie Ministerstwa Spraw Zagranicznych.

Świadectwa maturalne

  • świadectwa maturalne są uznawane za równoważne odpowiedniemu polskiemu świadectwu na mocy umów międzynarodowych zawartych przez Polskę z innymi krajami. Jeżeli dane świadectwo objęte jest umową międzynarodową, wtedy nie ma konieczności poddawać dokumentu procedurze nostryfikacji. Szczegółowe informacje na temat zawartych przez Polskę umów międzynarodowych znajdują się na stronie Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego,
  • wszystkie świadectwa wydane w UE, EOG i OECD, które uprawniają do podjęcia studiów wyższych w państwie wydania, będą uznawane z mocy prawa za dokumenty potwierdzające wykształcenie średnie oraz prawo do ubiegania się o przyjęcie na studia w Polsce,
  • jeśli w państwie wydania posiadane świadectwo uprawnia do podjęcia studiów jedynie na wybranych kierunkach  (art. 93 ust. 4 ustawy o systemie oświaty, to uprawnienia te uznaje się w Polsce w analogicznym zakresie. Zatem, uznaje się uprawnienia do ubiegania się o przyjęcie:
    a) na te same kierunki studiów lub,
    b) na kierunki studiów podobne ze względu na program kształcenia,
  • jeżeli świadectwo nie jest objęte żadną umową międzynarodową lub jest nią objęte, ale nie spełnia zapisów danej umowy i nie zostało wydane w krajach UE,EOG,OECD, gdzie uprawnia do ubiegania się o przyjęcie na studia wyższe , to wtedy jego równoważność z odpowiednim świadectwem polskim może zostać stwierdzona jedynie w drodze nostryfikacji. Więcej informacji dotyczących uznania wykształcenia znajdziesz - tutaj.
Nostryfikacja świadectw maturalnych dotyczy:
  • kandydatów posiadających świadectwo dojrzałości uzyskane poza granicami Polski wydane w kraju, z którym Polska nie zawarła umowy o wzajemnym uznawaniu dokumentów lub w przypadku, gdy świadectwo to wydano w kraju, z którym Polska zawarła wyżej wymienioną umowę, ale świadectwo to nie jest nią objęte lub nie zostało wydane w krajach UE,EOG,OECD, gdzie uprawnia do ubiegania się o przyjęcie na studia wyższe,
  • organami właściwymi do przeprowadzania nostryfikacji świadectw maturalnych są wojewódzkie kuratoria oświaty właściwe ze względu na miejsce zamieszkania osoby ubiegającej się o nostryfikację, a w przypadku jego braku, właściwe ze względu na siedzibę instytucji, w której zamierza przedłożyć świadectwo.

Dyplomy ukończenia studiów wyższych

  • dyplom wydany przez uprawnioną uczelnię działającą w systemie szkolnictwa wyższego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) lub Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, potwierdzający ukończenie:
  1. trzyletnich studiów lub studiów pierwszego stopnia trwających co najmniej trzy lata - potwierdza w RP posiadanie wyższego wykształcenia na poziomie studiów pierwszego stopnia,
  2. studiów drugiego stopnia - potwierdza w RP posiadanie wyższego wykształcenia na poziomie studiów drugiego stopnia,
  3. co najmniej czteroletnich studiów jednolitych - potwierdza w RP posiadanie wyższego wykształcenia na poziomie studiów drugiego stopnia, jeżeli jest uważany za równorzędny dyplomowi ukończenia studiów drugiego stopnia w kraju wydania.
  • stosuje się to odpowiednio do dyplomów potwierdzających ukończenie studiów wyższych prowadzonych wspólnie przez uczelnie działające w systemach szkolnictwa wyższego:
    państw członkowskich Unii Europejskiej,
    państw członkowskich Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD),
    państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA),
    stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.
  • zagraniczny dyplom może zostać uznany również zgodnie z art. 191a ust. 3 i 4 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365, z późn. zm.) Dyplom uprawniający do kontynuacji kształcenia na studiach wyższego stopnia lub otwarcia przewodu doktorskiego w państwie, w którego systemie szkolnictwa wyższego działa uczelnia, która ten dyplom wydała, uprawnia również do kontynuacji kształcenia na odpowiednim poziomie (studiach drugiego stopnia, studiach podyplomowych lub studiach doktoranckich) lub otwarcia przewodu doktorskiego w Polsce. Zapisy tego artykułu stosuje się w sytuacji, gdy przedstawiony dyplom nie jest objęty żadną umową międzynarodową,
  • zagraniczny dyplom może uprawniać do dalszego kształcenia w Polsce także na podstawie umów międzynarodowych. Szczegółowe informacje na temat zawartych przez Polskę umów międzynarodowych znajdują się na stronie Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego,
  • jeżeli przedstawiony dyplom nie daje bezpośredniego dostępu do studiów wyższego stopnia w kraju jego uzyskania, a mimo to jego posiadacz chce kontynuować kształcenie w Polsce, wtedy przed podjęciem studiów dyplom należy poddać procedurze nostryfikacji, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 1 września 2011 r. w sprawie nostryfikacji dyplomów ukończenia studiów wyższych uzyskanych za granicą.
Nostryfikacja dyplomów ukończenia studiów wyższych dotyczy:
  • kandydatów posiadających dyp­lom ukończenia szkoły wyż­szej uzys­kany po­za gra­ni­cami Pols­ki, wydany przez uczelnię nie działającą w systemie szkolnictwa wyższego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, państwa członkowskiego Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA), lub strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, który nie daje bezpośredniego dostępu do studiów wyższego stopnia w kraju wydania lub kraju, z którym Polska nie zawarła umowy o wzajemnym uznawaniu dokumentów,
  • organami właściwymi do przeprowadzania nostryfikacji dyplomów ukończenia studiów wyższych są rady jednostek organizacyjnych uczelni, uprawnione do nadawania stopnia doktora określonej dziedziny nauki lub dziedziny sztuki, prowadzącej kształcenie w obszarze obejmującym kierunek studiów wyższych, którego ukończenie potwierdza dyplom uzyskany za granicą,
  • szczegółowe informacje na temat uznawania zagranicznego świadectwa, dyplomu, stopnia naukowego w celu kontynuowania kształcenia lub ubiegania się o stopień naukowy w Polsce znajdują się na stronach Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego.

Legalizacji dokumentów wydanych przez inne uczelnie dokonują urzędy obsługujące ministrów sprawujących nad nimi nadzór, co oznacza, że legalizacji dyplomów:

  • uczelni artystycznych dokonuje Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego,
  • uczelni wojskowych dokonuje Ministerstwo Obrony Narodowej,
  • uczelni medycznych dokonuje Ministerstwo Zdrowia,
  • Akademii Morskiej w Gdyni oraz Akademii Morskiej w Szczecinie dokonuje Ministerstwo Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej.

Przydatne strony