Cudzoziemcy

Tłumaczenie dokumentów

Dopuszcza się składanie tłumaczeń, których dokonali:

  • tłumacz przysięgły (dokumenty muszą być w języku polski, jednak możliwe jest tłumaczenie na język angielski w przypadku studiów prowadzonych po angielsku), wpisany przez Ministra Sprawiedliwości na listę tłumaczy przysięgłych - lista tłumaczy przysięgłych znajduje się na stronie Ministerstwa Sprawiedliwości,
  • tłumacz przysięgły w państwie członkowskim Unii Europejskiej, państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub państwie członkowskim Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD),
  • konsul Rzeczypospolitej Polskiej, właściwy dla państwa, na którego terytorium lub w którego systemie edukacji wydano świadectwo / dyplom,
  • akredytowana w Rzeczypospolitej Polskiej placówka dyplomatyczna lub placówka konsularna państwa, na którego terytorium lub w którego systemie edukacji wydano świadectwo / dyplom.

 

Tłumaczeniu podlegają zagraniczne świadectwa lub dyplomy, dodatki do zagranicznych świadectw/dyplomów w postaci wykazu przedmiotów i ocen (suplement do dyplomu), zaświadczenia apostille lub legalizacji (jeśli zostały sporządzone w języku obcym), zaświadczenia lekarskie oraz polisy ubezpieczeniowe.

 

Kształcenie na zasadach obowiązujących obywateli polskich

Na zasadach obowiązujących obywateli polskich mogą podejmować i odbywać kształcenie oraz uczestniczyć w badaniach naukowych i pracach rozwojowych:

  • cudzoziemcy, którym udzielono zezwolenia na pobyt stały,
  • posiadacze ważnej Karty Polaka,
  • cudzoziemcy posiadający status uchodźcy nadany w Rzeczypospolitej Polskiej,
  • cudzoziemcy korzystający z ochrony czasowej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
  • pracownicy migrujący, będący obywatelami państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, a także członkowie ich rodzin, jeżeli mieszkają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
  • cudzoziemcy, którym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej udzielono zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej,
  • cudzoziemcy, którym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej udzielono zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony w związku z okolicznością:

1.przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jako członek rodziny cudzoziemca, który zamieszkuje na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej:

- na podstawie zezwolenia na osiedlenie się,

- na podstawie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE,

- posiada status uchodźcy,

- w związku z udzieleniem ochrony uzupełniającej,

- co najmniej 2 lata na podstawie zezwoleń na zamieszkanie na czas oznaczony, w tym bezpośrednio przed złożeniem wniosku o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony dla członka rodziny – na podstawie zezwolenia wydanego na okres pobytu nie krótszy niż rok,

- na podstawie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, udzielanego naukowcom prowadzącym badania naukowe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub przebywa na tym terytorium w celu połączenia z rodziną.

2. lub przebywa na tym terytorium  w celu połączenia z rodziną,

3. posiada zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego WE, udzielone przez inne państwo członkowskie Unii Europejskiej, oraz zamierza wykonywać pracę lub prowadzić działalność gospodarczą na podstawie przepisów obowiązujących w tym zakresie w Rzeczypospolitej Polskiej, podjąć lub kontynuować studia lub szkolenie zawodowe lub wykaże, że zachodzą inne okoliczności uzasadniające jego zamieszkiwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

4. jest członkiem rodziny cudzoziemca, o którym mowa powyżej, z którym przebywał na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, towarzyszącym mu lub chcącym się z nim połączyć.

  • cudzoziemcy, którym udzielono ochrony uzupełniającej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
  • obywatele państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej i członkowie ich rodzin, posiadający prawo stałego pobytu.

Obywatele państw członkowskich Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym i członkowie ich rodzin, posiadający środki finansowe niezbędne na pokrycie kosztów utrzymania podczas studiów, mogą podejmować i odbywać studia, studia doktoranckie oraz inne formy kształcenia, a także uczestniczyć w badaniach naukowych i pracach rozwojowych na zasadach obowiązujących obywateli polskich (z tym że osobom tym nie przysługuje prawo do stypendium socjalnego, stypendium specjalnego dla osób niepełnosprawnych i zapomóg) albo na zasadach dla cudzoziemców spoza państw UE i EFTA – określonych poniżej.

Cudzoziemcy, którzy posiadają kartę pobytu z adnotacją „dostęp do rynku pracy” lub wizę Schengen lub wizę krajową wydaną w celu wykonywania pracy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, mogą podejmować i odbywać studia wyższe, studia doktoranckie oraz kształcenie w innych formach, a także uczestniczyć w badaniach naukowych i pracach rozwojowych na zasadach odpłatności. Osobom tym nie przysługuje prawo do stypendium socjalnego, stypendium specjalnego dla osób niepełnosprawnych i zapomóg.

Posiadacze ważnej Karty Polaka mogą podejmować studia wyższe, studia doktoranckie oraz inne formy kształcenia, a także uczestniczyć w badaniach naukowych i pracach rozwojowych na zasadach obowiązujących obywateli polskich albo na zasadach dla cudzoziemców spoza państw UE i EFTA – określonych poniżej.

 

Kształcenie na zasadach innych niż obowiązujące obywateli polskich

Cudzoziemcy mogą podejmować i odbywać kształcenie oraz uczestniczyć w badaniach naukowych i pracach rozwojowych na podstawie:

  • umów międzynarodowych, na zasadach określonych w tych umowach
  • umów zawieranych z podmiotami zagranicznymi przez uczelnie, na zasadach określonych w tych umowach
  • decyzji ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego lub odpowiedniego ministra wskazanego w art. 33 ust. 2 Ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym, Dz. U. z 2005 r. Nr 164, poz. 1365, z późn. zm.)
  • decyzji rektora uczelni

jako:

  • stypendyści strony polskiej
  • na zasadach odpłatności
  • bez odpłatności i świadczeń stypendialnych
  • stypendyści strony wysyłającej, bez ponoszenia opłat za naukę
  • jako stypendyści uczelni

Studia w języku polskim

Cudzoziemcy mogą być przyjmowani na studia prowadzone w języku polskim, jeżeli:

  • ukończą roczny kurs przygotowawczy do podjęcia nauki w języku polskim w jednostkach wyznaczonych przez ministra do spraw szkolnictwa wyższego, lub
  • posiadają certyfikat znajomości języka polskiego wydany przez Państwową Komisję Poświadczania Znajomości Języka Polskiego jako Obcego, lub
  • uzyskają potwierdzenie uczelni przyjmującej na studia, że ich przygotowanie oraz stopień znajomości języka polskiego pozwalają na podjęcie studiów w języku polskim

Wysokość opłat dla cudzoziemców

 

Wysokość opłat za odbywanie przez cudzoziemców, na zasadach odpłatności, studiów, studiów doktoranckich i szkoleń oraz uczestniczenie w badaniach naukowych i pracach rozwojowych ustala Rektor.

Wysokość opłat nie może być niższa niż planowane koszty kształcenia na studiach, studiach doktoranckich, szkolenia albo uczestniczenia w badaniach naukowych i pracach rozwojowych.

Cudzoziemcy zobowiązani są do wniesienia opłaty rekrutacyjnej w wysokości 200 zł ( nie dotyczy cudzoziemców posiadających polskie świadectwo dojrzałości, polskie dyplomy ukończenia studiów ).

Wnoszenie opłat

  • Opłaty za studia wnoszone są na rachunek bankowy w przeliczeniu na złote polskie według kursu średniego euro Narodowego Banku Polskiego w dniu wpłaty.
  • Opłaty za odbywanie studiów i studiów doktoranckich są wnoszone za semestr, nie później niż do dnia rozpoczęcia zajęć zgodnie z programem studiów, a opłaty za szkolenia oraz uczestniczenie w badaniach naukowych i pracach rozwojowych - nie później niż do dnia ich rozpoczęcia. W uzasadnionych przypadkach rektor uczelni może przedłużyć termin wniesienia opłaty lub wyrazić zgodę na wniesienie opłat w ratach.

Zwrot / Obniżenie / Zwolnienia z opłat

  • Od opłat wniesionych po upływie terminu pobiera się ustawowe odsetki.
  • W przypadku zalegania z opłatami przez okres dłuższy niż trzy miesiące następuje skreślenie z listy uczestników kształcenia.
  • Opłaty za naukę podlegają zwrotowi, jeżeli cudzoziemiec otrzymał urlop lub zrezygnował z nauki z powodów zdrowotnych potwierdzonych zaświadczeniem lekarskim albo z innych ważnych, udokumentowanych przyczyn losowych.
  • W przypadku trudnej sytuacji materialnej cudzoziemca lub w przypadku podjęcia przez niego nauki na drugim kierunku studiów lub kształcenia w innej formie na warunkach odpłatności rektor uczelni na wniosek zainteresowanego, może obniżyć wysokość opłat lub zwolnić z niej całkowicie.

Uznawanie wykształcenia

Uznawanie wykształcenia dla celów akademickich służy kontynuowaniu nauki w innym państwie.

Dokument potwierdzający wykształcenie wydany za granicą może zostać uznany za równorzędny z odpowiednim dokumentem nadawanym w kraju na mocy:

Należy pamiętać, że dyplomy studiów wyższych oraz świadectwa dojrzałości uzyskane poza granicami Polski, z wyłączeniem dyplomu matury międzynarodowej (IB) i świadectwa matury europejskiej (EB) muszą być opatrzone apostille, w przypadku, gdy kraj wydający dokument jest objęty Konwencją znoszącą wymóg legalizacji zagranicznych dokumentów urzędowych sporządzoną w Hadze dnia 5 października 1961 roku (Dz. U. z 2005 roku nr 112, poz. 938), a w innym przypadku poddane legalizacji.

Apostille - jest certyfikacją w ramach konwencji haskiej z 1961 r. uwierzytelniającą dokumenty do wykorzystania ich w obcych krajach. Jest to poświadczenie autentyczności dokumentu. Najprościej mówiąc, apostille to certyfikat zgodności, który jest dołączony do innego dokumentu, aby mógł on być stosowany za granicą. „Apostille" poświadcza autentyczność podpisu, charakter, w jakim działa osoba podpisująca dokument i w razie potrzeby, tożsamość pieczęci lub stempla, którym dokument jest opatrzony.

W stosunku do zagranicznych dokumentów, w większości krajów europejskich organem formalnie wydającym apostille są Ministerstwa Spraw Zagranicznych danego państwa, które w celu ułatwienia dostępności delegują nadawanie apostilli lokalnym urzędom.

Jeżeli jesteś posiadaczem dokumentu wydanego w jednym z wymienionych poniżej krajów powinieneś skontaktować się z jedną z instytucji uprawnionych do wydania apostille:

Albania, Andora, Antigua i Barbuda, Argentyna, Armenia, Australia, Austria, Azerbejdżan, Bahamy, Bahrajn, Barbados, Belgia, Belize, Białoruś, Bośnia i Hercegowina, Botswana, Brunei, Bułgaria, Burundi, Chiny (Specjalne Rejony Administracyjne: Hong Kong, Macao), Chorwacja, Cypr, Czarnogóra, Czechy, Dania, Dominika, Dominikana, Ekwador, Estonia, Fidżi, Finlandia, Francja, Grecja, Grenada, Gruzja, Hiszpania, Holandia, Honduras, Indie, Irlandia, Islandia, Izrael, Japonia, Kazachstan, Kirgistan, Kolumbia, Korea (Republika Korei), Kostaryka, Lesotho, Liberia, Liechtenstein, Litwa, Luksemburg, Łotwa, Macedonia, Malawi, Malta, Mauritius, Meksyk, Mołdawia, Monako, Mongolia, Namibia, Niemcy, Nikaragua, Niue, Norwegia, Nowa Zelandia, Oman, Panama, Paragwaj, Peru, Portugalia, Republika Południowej Afryki, Republika Zielonego Przylądka, Rosja, Rumunia, Saint Kitts i Nevis, Saint Lucia, Saint Vincent i Grenadyny, Salwador, Samoa, San Marino, Serbia, Seszele,Słowacja, Słowenia, Stany Zjednoczone, Suazi, Surinam, Szwajcaria, Szwecja, Tadżykistan,Tonga, Trinidad i Tobago, Turcja, Ukraina, Urugwaj, Uzbekistan, Vanuatu, Wenezuela, Węgry, Wielka Brytania, Włochy, Wyspy Cooka, Wyspy Marshalla, Wyspy Świętego Tomasza i Książęca.

Listę państw – stron konwencji oraz adresy instytucji wydających apostille znajdziesz - tutaj.

Legalizacja - poświadczenie zagranicznych dokumentów urzędowych przeznaczonych do obrotu prawnego w Polsce w przypadku, kiedy państwo, w którym wydano dokument nie jest stroną Konwencji Haskiej (Konwencji znoszącej wymóg legalizacji zagranicznych dokumentów urzędowych, sporządzonej w Hadze dnia 5 października 1961r.) Legalizacji dokonuje polska placówka konsularna w tym państwie. Urzędnik konsularny dokonuje legalizacji dokumentu poprzez stwierdzenie zgodności dokumentu z prawem miejsca jego wystawienia.

Jeżeli jesteś posiadaczem dokumentu wydanego w jednym z wymienionych poniżej krajów powinieneś zalegalizować je w polskiej placówce dyplomatycznej właściwej dla danego kraju: Afganistan, Algieria, Angola, Arabia Saudyjska, Bangladesz, Benin, Bhutan, Boliwia, Brazylia, Chile, Chiny (z wyłączeniem Specjalnych Rejonów Administracyjnych:  Hong Kong, Macao), Czad, Dominikana, Egipt, Etiopia, Filipiny, Gambia, Ghana, Gujana, Gwatemala, Haiti, Indonezja, Irak, Iran, Jamajka, Jemen, Jordania, Kambodża, Kamerun, Kanada, Katar, Kenia, Kongo, Korea Północna,Kuba, Kuwejt, Laos, Liban, Libia, Madagaskar, Malezja, Maroko, Mauretania, Mozambik, Nepal, Niger, Nigeria, Pakistan, Palestyna, Papua Nowa Gwinea, Republika Środkowoafrykańska, Rwanda, Senegal, Singapur, Somalia, Sri Lanka, Sudan, Syria, Taiwan, Tajlandia, Tanzania, Togo, Tunezja, Turkmenistan, Uganda, Wietnam, Wybrzeże Kości Słoniowej, Zambia, Zimbabwe, Zjednoczone Emiraty Arabskie.

Lista polskich placówek dyplomatycznych za granicą dostępna jest na stronie Ministerstwa Spraw Zagranicznych.

Świadectwa maturalne

  • świadectwa maturalne są uznawane za równoważne odpowiedniemu polskiemu świadectwu na mocy umów międzynarodowych zawartych przez Polskę z innymi krajami. Jeżeli dane świadectwo objęte jest umową międzynarodową, wtedy nie ma konieczności poddawać dokumentu procedurze nostryfikacji. Szczegółowe informacje na temat zawartych przez Polskę umów międzynarodowych znajdują się na stronie Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego,
  • wszystkie świadectwa wydane w UE, EOG i OECD, które uprawniają do podjęcia studiów wyższych w państwie wydania, będą uznawane z mocy prawa za dokumenty potwierdzające wykształcenie średnie oraz prawo do ubiegania się o przyjęcie na studia w Polsce,
  • jeśli w państwie wydania posiadane świadectwo uprawnia do podjęcia studiów jedynie na wybranych kierunkach  (art. 93 ust. 4 ustawy o systemie oświaty, to uprawnienia te uznaje się w Polsce w analogicznym zakresie. Zatem, uznaje się uprawnienia do ubiegania się o przyjęcie:
    a) na te same kierunki studiów lub,
    b) na kierunki studiów podobne ze względu na program kształcenia,
  • jeżeli świadectwo nie jest objęte żadną umową międzynarodową lub jest nią objęte, ale nie spełnia zapisów danej umowy i nie zostało wydane w krajach UE,EOG,OECD, gdzie uprawnia do ubiegania się o przyjęcie na studia wyższe , to wtedy jego równoważność z odpowiednim świadectwem polskim może zostać stwierdzona jedynie w drodze nostryfikacji. Więcej informacji dotyczących uznania wykształcenia znajdziesz - tutaj.
Nostryfikacja świadectw maturalnych dotyczy:
  • kandydatów posiadających świadectwo dojrzałości uzyskane poza granicami Polski wydane w kraju, z którym Polska nie zawarła umowy o wzajemnym uznawaniu dokumentów lub w przypadku, gdy świadectwo to wydano w kraju, z którym Polska zawarła wyżej wymienioną umowę, ale świadectwo to nie jest nią objęte lub nie zostało wydane w krajach UE,EOG,OECD, gdzie uprawnia do ubiegania się o przyjęcie na studia wyższe,
  • organami właściwymi do przeprowadzania nostryfikacji świadectw maturalnych są wojewódzkie kuratoria oświaty właściwe ze względu na miejsce zamieszkania osoby ubiegającej się o nostryfikację, a w przypadku jego braku, właściwe ze względu na siedzibę instytucji, w której zamierza przedłożyć świadectwo.

Dyplomy ukończenia studiów wyższych

  • dyplom wydany przez uprawnioną uczelnię działającą w systemie szkolnictwa wyższego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) lub Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, potwierdzający ukończenie:
  1. trzyletnich studiów lub studiów pierwszego stopnia trwających co najmniej trzy lata - potwierdza w RP posiadanie wyższego wykształcenia na poziomie studiów pierwszego stopnia,
  2. studiów drugiego stopnia - potwierdza w RP posiadanie wyższego wykształcenia na poziomie studiów drugiego stopnia,
  3. co najmniej czteroletnich studiów jednolitych - potwierdza w RP posiadanie wyższego wykształcenia na poziomie studiów drugiego stopnia, jeżeli jest uważany za równorzędny dyplomowi ukończenia studiów drugiego stopnia w kraju wydania.
  • stosuje się to odpowiednio do dyplomów potwierdzających ukończenie studiów wyższych prowadzonych wspólnie przez uczelnie działające w systemach szkolnictwa wyższego:
    państw członkowskich Unii Europejskiej,
    państw członkowskich Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD),
    państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA),
    stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.
  • zagraniczny dyplom może zostać uznany również zgodnie z art. 191a ust. 3 i 4 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365, z późn. zm.) Dyplom uprawniający do kontynuacji kształcenia na studiach wyższego stopnia lub otwarcia przewodu doktorskiego w państwie, w którego systemie szkolnictwa wyższego działa uczelnia, która ten dyplom wydała, uprawnia również do kontynuacji kształcenia na odpowiednim poziomie (studiach drugiego stopnia, studiach podyplomowych lub studiach doktoranckich) lub otwarcia przewodu doktorskiego w Polsce. Zapisy tego artykułu stosuje się w sytuacji, gdy przedstawiony dyplom nie jest objęty żadną umową międzynarodową,
  • zagraniczny dyplom może uprawniać do dalszego kształcenia w Polsce także na podstawie umów międzynarodowych. Szczegółowe informacje na temat zawartych przez Polskę umów międzynarodowych znajdują się na stronie Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego,
  • jeżeli przedstawiony dyplom nie daje bezpośredniego dostępu do studiów wyższego stopnia w kraju jego uzyskania, a mimo to jego posiadacz chce kontynuować kształcenie w Polsce, wtedy przed podjęciem studiów dyplom należy poddać procedurze nostryfikacji, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 1 września 2011 r. w sprawie nostryfikacji dyplomów ukończenia studiów wyższych uzyskanych za granicą.
Nostryfikacja dyplomów ukończenia studiów wyższych dotyczy:
  • kandydatów posiadających dyp­lom ukończenia szkoły wyż­szej uzys­kany po­za gra­ni­cami Pols­ki, wydany przez uczelnię nie działającą w systemie szkolnictwa wyższego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, państwa członkowskiego Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA), lub strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, który nie daje bezpośredniego dostępu do studiów wyższego stopnia w kraju wydania lub kraju, z którym Polska nie zawarła umowy o wzajemnym uznawaniu dokumentów,
  • organami właściwymi do przeprowadzania nostryfikacji dyplomów ukończenia studiów wyższych są rady jednostek organizacyjnych uczelni, uprawnione do nadawania stopnia doktora określonej dziedziny nauki lub dziedziny sztuki, prowadzącej kształcenie w obszarze obejmującym kierunek studiów wyższych, którego ukończenie potwierdza dyplom uzyskany za granicą,
  • szczegółowe informacje na temat uznawania zagranicznego świadectwa, dyplomu, stopnia naukowego w celu kontynuowania kształcenia lub ubiegania się o stopień naukowy w Polsce znajdują się na stronach Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego.

Legalizacji dokumentów wydanych przez inne uczelnie dokonują urzędy obsługujące ministrów sprawujących nad nimi nadzór, co oznacza, że legalizacji dyplomów:

  • uczelni artystycznych dokonuje Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego,
  • uczelni wojskowych dokonuje Ministerstwo Obrony Narodowej,
  • uczelni medycznych dokonuje Ministerstwo Zdrowia,
  • Akademii Morskiej w Gdyni oraz Akademii Morskiej w Szczecinie dokonuje Ministerstwo Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej.

Przydatne strony